۲- نهم مرداد 86 با تماس علی عبدالعلی زاده – کارگردان – بعنوان دستیار کارگردان به جمع عوامل سریال تلویزیونی "یک وجب خاک" پیوستم – با توضیح اینکه فیلمبرداری این سریال سه ماه قبل تر آغاز شده بود و یکی از دستیاران این مجموعه ( کوروش احمدی ) به دلیل تعهدی که برای حضور در یک فیلم سینمائی داشت ، با هماهنگی قبلی به آن پروژه پیوست و من هم به دلیل حرفه ای بودن شغلمان ابتدا با او تماس گرفتم و با اصرار این دوست نازنین پذیرفتم تا در ادامه کار با گروه همکاری کنم – فیلمبرداری این مجموعه که برای ماه مبارک رمضان تولید می شد اواسط مهرماه به پایان رسید و البته در اواخر کار خوشبختانه کوروش احمدی نیز به جمعمان پیوست ...
۳- اوائل شهریور 86 توسط یکی از دوستان خوبم با خبر شدم که در کنکور دانشگاه آزاد و در رشته ادبیات نمایشی واحد اراک قبول شده ام . از یک طرف خوشحال شدم ، چون پس از چندین سال در رشته مورد علاقه ام قبول شده بودم و از طرف دیگر نگران این شدم که حرفه و شغلم را چه کنم ؟ با این وجود تصمیمم را گرفتم و با خودم قرار گذاشتم تا نیمه اول سال یعنی فروردین تا شهریور مشغول کار دستیاری باشم و نیمه دوم یعنی مهر تا اسفند نیز به درس و دانشگاه بپردازم . غافل از اینکه هماهنگ کردن این دو مقوله دشواری های غیرقابل پیش بینی ای را بهمراه خواهد داشت ...
۴- نیمه دوم مهر تا اواسط بهمن 86 مشغول درس خواندن در دانشگاه اراک شدم و با تمام گرفتاری های کاری امتحانات ترم اول را پشت سر گذاشتم . الحمدلله بجز یکی از دروس اختصاصی – تاریخ نمایش – بقیه درس ها را با موفقیت پشت سر گذاشتم و لذا برای ترم دوم نیز ثبت نام کردم . اما داستان مفصلی پیش آمد که شاید بعدها بازگو کنم ...
۵- چند هفته پیش برای حضور در یک سریال تلویزیونی که بخشی از آن در ایران و بخش دیگری از آن در دوبی فیلمبرداری می شود از دفتر تولید آن سریال با من تماس گرفتند . رفتم و چند روزی را به کار در آن مجموعه بعنوان دستیار برنامه ریز مشغول شدم . اما از آنجائی که زمان عقد قراردادم به طول انجامید و در بلاتکلیفی بسر می بردم ، لذا از ادامه حضور در آن کار منصرف شدم ...
۶- هشتم اسفند 86 از طرف کیومرث پوراحمد با بنده تماس گرفتند و لذا به دفتر شکوفا فیلم مراجعه کردم . جوانی به استقبالم آمد و خود را سید سجاد آوینی – فرزند شهید سید مرتضی آوینی – معرفی نمود و عنوان کرد که در حال انجام مراحل پیش تولید تله فیلمی با نام "اتوبان" به کارگردانی خودش و تهیه کنندگی کیومرث پوراحمد برای شبکه تهران هستند . لذا از بنده خواستند تا بعنوان برنامه ریز و دستیار اول کارگردان با این پروژه همکاری نمایم . من هم پذیرفتم و پس از عقد قرارداد از دهم اسفند کارم را در این فیلم آغاز کردم . فیلمبرداری این فیلم قرار است نیمه دوم فروردین ماه در تهران و شمال آغاز شود . توضیح درباره بازیگران ، سایر عوامل و داستان فیلم بماند برای بعد ...
۷- ناگفته نماند ... از آنجائی که زندگی خرج دارد ، لذا در طول این یک سال گذشته در کنار دستیاری و درس و دانشگاه ، امور روابط عمومی چند فیلم و سریال را هم انجام داده ام . کارهائی نظیر : سریال تلویزیونی "بی گناهان" ، فیلم های سینمائی "جعبه موسیقی" ، "مقلد شیطان" ، "پوست موز" ، "تاکسی نارنجی" ، "خروس جنگی" و ... تله فیلم های "راز مهتاب" ، "معتاد اجباری" و ...
سکانس دوم :
1- فروش بی سابقه و میلیاردی سه فیلم با عناوین : آتش بس ، اخراجی ها و توفیق اجباری ...
2- بازگشائی باور نکردنی و غافلگیر کننده سینمای ملی تهرانی ها یعنی : سینما آزادی ...
3- توقیف یا عدم نمایش بی دلیل فیلم های صد سال به این سالها ، دایره زنگی ، پوست موز ، آتشکار و ... در جشنواره بیست و ششم فیلم فجر ...
4- عدم نمایش فیلم زیبای " تنها دوبار زندگی می کنیم " در بخش مسابقه سینمای ایران ، باز هم در جشنواره بیست و ششم فیلم فجر ...
5- توقف ادامه تولید دومین تجربه کارگردانی واروژ کریم مسیحی با نام " تردید " به دلیل بیماری نابهنگام کارگردان و همچنین مشکلات مالی ...
6- پخش گسترده و ناجونمردانه DVD فیلم تحسین برانگیز داریوش مهرجوئی یعنی : سنتوری ...
7- تعطیلی غم انگیز تنها مجله سینمائی ای که سینمای جهانش حرف نداشت یعنی : دنیای تصویر ...
8- ساخت یک فیلم مستند برای اولین بار در تاریخ سینمای ایران از زندگی فیلمبردار چیره دست سینمای ایران یعنی : علیرضا زرین دست با عنوان "جادوگر " ...
9- حضور پر حاشیه و جنجالی سینماگرانی همچون احمدرضا درویش ، محمرضا گلزار ، بهرام رادان ، مریلا زارعی و ... در برنامه تلویزیونی " شب شیشه ای " ...
10- دریافت جایزه جهانی خرس نقره ای بهترین بازیگر نقش اول مرد توسط " رضا ناجی " در جشنواره برلین ...
با آرزوی سالی پربارتر و با موفقیت بیشتر برای سینمای ایران
